آخرین اخبار
کد مطلب: 168470
عارضه روان پريشي در کمين صعودکنندگان به هيماليا
تاریخ انتشار : 1396/09/30 10:27:58
نمایش : 361
محققان دريافتند بالارفتن از ارتفاعاتي نظير کوه هيماليا مي تواند منجر به اختلالات رواني، به خصوص روان پريشي، شود.

به گزارش بام ايران خبر به نقل از  خبرنگار مهر، روان پريشي يا سايکوز يک مشکل غيرعادي رواني است که در قالب «از بين رفتن تماس با واقعيت» توصيف مي شود. افراد مبتلا به روان پريشي دچار تغيير شخصيت و اختلال فکري مي شود.

اين اختلال براساس ميزان شدتش مي تواند همراه با رفتارهاي غيرعادي يا عجيب و غريب و همچنين مشکل در تعامل اجتماعي و اختلال در انجام فعاليت هاي روزمره باشد.

يک تيم تحقيق از ايتاليا و اتريش موفق به کشف اين عارضه موسوم به «سايکوز در ارتفاعات بالا» شدند.

دکتر هرمان بروگر، سرپرست تيم تحقيق، در اين باره مي گويد: «در ارتفاعات فوق العاده بلند، کوهنوردان، اغلب در معرض ابتلا به يک حالت رواني خاص و نوعي اختلال حواس قرار مي گيرند که در آن فرد از حالت طبيعي و دنياي واقعي خارج مي گردد.»

به گفته وي، «در اين حالت، علائم اختلالات رواني شامل توهم، تجسم هاي غير واقعي و افکار بيهوده هستند. به طور مثال، زماني که دکتر جرمي ويندزر متخصص بيهوشي و کوهنورد معروف، در سال ۲۰۰۸، از قله اورست صعود کرد، دستخوش تجربه اي اينچنيني و عجيب در کوهنوردي خويش گرديد.»

او اذعان نمود: «زمانيکه تنها و در ارتفاع بيش از ۸.۲ کيلومتري هيماليا بودم، گرفتار حالت هذياني شديدي شدم و در تمام مدت روز، مردي به نام جيمي، براي مدت طولاني من را همراهي مي کرد و با سخنان دلگرم کننده اش به من اميد مي داد و پس از آن، بدون اينکه هيچ ردي از خود باقي بگذارد، ناپديد گرديد.»

به طور کلي پزشکان تصور مي کنند که اين اختلال ها و داستان هاي روان پريش گونه علائمي مانند سردردهاي شديد، سرگيجه و اختلال حواس و ناپايداري تعادلي را به همراه داشته باشند.

در واقع اينگونه بيماري هاي ارتفاعي، ناشي از کمبود اکسيژن بوده و معمولاً در ارتفاعات بالا بروز کرده و مي تواند باعث ايجاد مايعي کشنده در ريه ها يا مغز گردد.

محققان در مطالعات جديد خود و با استفاده از تجزيه و تحليل ۸۳ داستان و اختلال رواني در ارتفاعات مختلف، به نتايج جديدي در اين خصوص و پديده رواني با نام «سايکوز در ارتفاعات بالا» دست يافتند.

آنها ليستي از علايم روان پريشي، مانند شنيدن صداهاي گوناگون را در ارتفاعات مختلف تهيه نمودند، اما اين علايم بطور واضح به هيچ يک از علائم فيزيکي مربوط به بيماري ارتفاع و يا بيماري هاي رواني مشابه مرتبط نبودند و در واقع، افرادي که دچار اين حالات غيرعادي مي گردند، کاملاً سالم بوده و هيچگونه استعدادي در ابتلاء به بيماري هاي رواني نداشتند.

محققان بر اين باورند که به احتمال زياد، اين پديده و اختلال رواني، در ارتفاع بيش از ۲۲،۹۶۵ پا و معادل با ۷۰۰۰ متر بالاتر از سطح دريا رخ خواهد داد.

آنها هنوز مطمئن نيستند که بطور قطع چه چيزي ممکن است باعث بروز چنين اختلالاتي گردد و در واقع، شايد کمبود اکسيژن يا مراحل اوليه تورم در مناطق خاصي از مغز علت بروز اين اختلال باشد.

با اين حال، اين سندرم، به وضوح خطر مشخصي را نمايش مي دهد و در واقع، حتي کوچکترين اشتباه در ارتفاعات زياد مي تواند مرگبار باشد. مهم است که کوهنوردان از اين خطر آگاهي داشته باشند و بايد بدانند که اين توهم ها واقعي نبوده و اين حالات ناپايدار برگشت پذير هستند.

دانشمندان در تحقيقات جديد خود، با قرار دادن داوطلبان در اتاق هايي با شرايط اکسيژن کم و فشار هواي پايين، به دنبال شبيه سازي اين پديده و مقايسه آن با حالت طبيعي و شرايط قرارگيري در ارتفاعات بالا هستند.

 
 
 
ارسال کننده
ایمیل
متن